Una
volta se usava andèè a sunè al marz, c(h)e al
vö dì andè a ciamè l'erba, ciamè
la prumavera.
Tüc i bocia i se metevan sü püse
sampügn c(h)e i pudevan e a l'ültum de fevre
e al prum de marz se andava a sunè.
A l'ültum de fevre se andava ingir par al pais e se sunava
püse fort c(h)e se pudeva, se faseva vergna e tanta alegria.
Invece al prüm de marz se andava
amò a sunè, ma c(h)è par c(h)è e se te
g(h)aveva sciè un zufet de erba i te davan una brènc(h)a
de castegn sec(h), uuh se la te andava ben una quai caramela.
L'öf del föc(h) sant
Una volta al sabat sant se üsava benedì
i scandulin. Un quai dì pruma de la funziun se
ciapava
un es^cia senza grup e cun un seg(h)ürin se faseva föra
un pò de scandulin.
La sira del sabat sant, quant c(h)e al g(h)era la benediziun del föc(h)
se sbruseg(h)ava da una part in punta i scandulin cun al föc(h)
sant.... .Al dì de Pasqua se andava in di c(h)è di èf,
u dei parent püse strenc e se g(h)e purtava un scandulin
sant. Lur in cambi i te davan un öf de galina, uuh se la te andava
ben scinq franch.
S. Roc(h)
E'nc(h)a
una volta a S. Roc(h) an faseva festa granda. Tücc quì
c(h)e pudeva i vegnivan giù di alp e i andavan a mesa granda.
Una funziun solennissima, i fasevan vegni un predicatur aposta ,
ün de quii c(h)e vusava fort, un de quii c(h)ee, te
garantisi mi, i te fasevan bri drumi a mesa.
Dopu la funziun in gesa, al g(h)era la lotteria u l'incanto dei
canestar pöö..., se tac(h)ava ciuc(h)a e barac(h)a, jüg(h)è
a la mura e chènti c(h)e finiva pü.
Quant c(h)e vegniva fam, se andava lè di Mola e se crumpava
tucc i cuin c(h)e g(h)era, un pò de pen e se maiava tut,
corda e piumbin.
Pöö ... qunt se cuminciava a ves un pò piz, se
tac(h)ava a ragnala; "tii te me incavret un prèè
su in di röan" e l'oltar "no ale brì vera"
e giù bot, ma un quai di dopu an sera püse amis
de pruma.
A la cünteda un vecio de Fracisc
An se sciè par i povar mort
Al
dü de nuembar dii di mort gnoltar fiöö an girava tücc
i c(h)è del pais e an diseva "an se sciè par
i povar mort" e qui de la c(h)è i gne davan
c(h)i scinq, c(h)i des, c(h)i vint franch e se te sera parent ènc(h)a
scinquanta u scent franch. I padrun di c(h)è i g(h)avevan jemò
prunt un scüdelin cun giù la muneda e in base ala parentela
i te davan. Te ciapava dapartüt vargut, parquè te sultava
i c(h)è c(h)e i sganciavan brì. Al g(h)era certi c(h)e
i pudevan brì, ma certi c(h)e pudevan i tiravan scè
scüs: al
g(h)e brì al me um u al g(h)e brì la me femna e via....
.
Se sà brì ben da indue le partida
questa üsanza, ma una volta al g(h)era
quì
c(h)e preg(h)ava par i tu povar mort in cambi de un cumpens, pö
la roba la se trasfurmeda fina a rivè a gnoltar bocia c(h)e
insci an ciapava un quai ghèl da pude jug(h)è ala crüscheta.
Infatti al sira an se truava a grupet de scinq u ses a jug(h)èè.
La crüsc(h)eta
Al
jöc(h) de la crüsc(h)eta al vegniva fecc dumà la
sira del dì di mort. Se ciapava un mücc de crüsc(h)a
e se g(h)e meteva ent un ghèl parun de scinq, des u vint franch,
se decideva volta par volta e a rutaziun se mesc^iava.
Una volta mesc^èt, quel de
turno, al ciapava al mücc cun ent i ghei e al furmava una specie
de panun bislunc(h) fasendo i part pü o meno istes. Ugnun al
tureva una part, quel c(h)e mesc^iava al tureva l'ültima parquè
nel mesc^iè al pudeva senti inde aieran i ghei, pöö
ugnün al früg(h)ava la su part a scerc(h)è i gheii.
Se, ala fin, al manc(h)ava un quai ghel te pudeva rüg(h)è
ènc(h)a nela part di öltar. Una volta strac(h) se smeteva
e al
g(h)era c(h)i al guadagnava e c(h)i al perdeva, ma l'era instes parquè
i ghei i vegnivan üset par crumpè una quai gulusitè
c(h)e vegniva spartida senza fè tort a neg(h)ün.